Trasą kopców krakowskich - cz.1. KOPIEC KOŚCIUSZKI.


Kopiec Kościuszki jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów królewskiego miasta Krakowa i integralną częścią na trasie zwiedzających, którzy chcą poznać sztandarowe symbole miasta. Jest doskonale widoczny nawet z odległości wielu kilometrów, gdyż znajduje się na najwyższym wzniesieniu wzgórza Sikornik (333 m.n.p.m. - usytuowane we wschodniej części Pasma Sowińca, pomiędzy Wisłą a Rudawą, rozdzielone od głównego masywu szerokim siodłem, zwanym Przełęczą Przegorzalską), zwanym też Wzgórzem św. Bronisławy.

Od momentu, w którym zmarł bohater narodowy (1817 r.), czyli Tadeusz Kościuszko, cieszący się szczególną estymą, ogromnym uznaniem i szacunkiem w Krakowie (tutaj spoczęły jego zwłoki), mieszkańcy wywierali presję, by uczcić jego pamięć niepowtarzalnym monumentem. Zaczęła się zbiórka pieniędzy na ten cel i po jakimś czasie zdecydowano się na usypanie kopca, na wzór istniejących już od wieków w grodzie Kraka kopców Krakusa i Wandy. Były one doskonałym przykładem na trwałość i niezniszczalność. Szczególnie podkreślano, że wzniesione one były wysiłkiem ogromnej rzeszy narodu i że wrogowie nie zdołają takiej budowli obalić, tak więc kopiec wydawał się doskonałym rozwiązaniem i formalnością stała się decyzja senatu Wolnego Miasta Kraków, która zapadła 20 lipca 1820 roku, obwieszczająca zatwierdzenie projektu. Wielkim wydarzeniem wśród rodaków, także spoza granic Rzeczpospolitej, było uroczyste rozpoczęcie sypania kopca, które nastąpiło 15 września 1820 roku.
Budowa trwała trzy lata, a ogromną część prac wykonali ochotnicy, a symboliczny chociażby udział w tym narodowym przedsięwzięciu stał się patriotycznym obowiązkiem, do którego swoją cegiełkę dołożyli nawet cudzoziemcy odwiedzający miasto. Istniejące liczne problemy, komplikacje techniczne i finansowe ostatecznie nie przeszkodziły w tym, by zakończono prace 25 października 1823 roku, czego efektem był kopiec mający 80 metrów średnicy podstawy, 8,5 m średnicy u wierzchołka i 34,1 m wysokości.
 
Dalsze losy Kopca Kościuszki układały się różnie. Zaczęły występować niesprzyjające czynniki klimatyczne, przez co trzeba było poddawać budowlę renowacji i umocnieniom. Kolejnym elementem był czynnik ludzki, a mianowicie prowadzona polityka germanizacji przez Austriaków, mająca na celu umniejszenie polskich symboli narodowych, i wdrożenie planu ufortyfikowania kopca (w latach 1850-1854), jako jednego z elementów przekształcania Krakowa w twierdzę.
 
Po czasach I i II wojny światowej ufortyfikowana budowla ostała się bez zachodniej części fortu, w skutek jego wyburzenia.
Następnie przez lata pojawiały się różne koncepcje zagospodarowania terenu, aż w 1977 roku w odrestaurowanej części fortu uruchomiono hotel, a na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku fort stał się również siedzibą radia RMF FM, a także sieci związanych z tym radiem, lecz przede wszystkim postrzegany jest jako wspaniały symbol patriotyzmu polskiego narodu.
Obecnie sprawuje nieocenioną atrakcję turystyczna i funkcjonuje jako punkt obserwacyjny na cały Kraków.



Galeria zdjęć




Dodaj komentarz
skomentuj


  brenda @ 2012-03-25 15:41 Odpowiedz odpowiedz

cudowny punkt widokowy....i fantastyczna spinaczka dla zdrowia




powrót



Opublikowano przez: Twoja Małopolska
Data publikacji: 23 Stycznia 2012

Podziel się