Rezerwat przyrody Zimny Dół.


Rezerwat przyrody Zimny Dół jest to częściowy rezerwat przyrody nieożywionej. Jego położenie to północno-wschodnia część miejscowości Czułowa, która znajduje się na obszarze gminy Liszki w województwie małopolskim. Utworzenie rezerwatu nastąpiło w 1991 roku, a jego powierzchnia wynosi zaledwie 2,22 ha, co plasuje go w gronie najmniejszych na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Rezerwat Zimny Dół wchodzi w skład Tenczyńskiego Parku Krajobrazowego, a ścisłej ochronie w nim podlegają niezwykle charakterystyczne formy skalne, które związane są z procesami zboczowymi i krasowymi (skalne grzyby, bloki, korytarze) oraz wyjątkowo dorodne okazy kwitnącego i owocującego bluszczu Hedera helix.

Rezerwat obejmuje fragment terenu doliny Zimny Dół, w której znajduje się jedyne w województwie małopolskim wywierzysko - Źródło w Zimnym Dole - znajdujące się w jaskini. Gabaryty tego wywierzyska są dosyć duże, a ponadto wypływa z niego kryształowo czysta woda, która następnie potokiem wpada do Sanki.

Niewątpliwym atutem rezerwatu jest ścieżka dydaktyczna klucząca po obu stronach potoku, a następnie zataczająca pętlę, która okrąża całą dolinę. Zwiedzający mogą odnieść wrażenie, że znajdują się w skalnym labiryncie. Podczas wędrówki można zaobserwować licznie występujące tu izolowane lub częściowo izolowane skały, które oddzielone są od siebie dziedzińcami i przesmykami (szczelinami ciosowymi). Cechy przesmyków znamionują, że ich rozwój związany jest z procesami ruchów masowych (przemieszczaniem się mas w dół stoku pod wpływem siły ciężkości). Kolejnym charakterystycznym aspektem rezerwatu Zimny Dół jest występowanie okapów skalnych, rozwiniętych u podnóża skał. Bardziej rozległe nisze pod okapami tworzą schroniska podskalne. Okapy to formy krasowe, które powstały w wyniku rozpuszczania skał przez wodę.

Flora rezerwatu jest niezwykle bogata i ma charakter naturalny. Stwierdzono w niej występowanie 230 gatunków roślin naczyniowych, w tym 10 gatunków podlegających ścisłej ochronie i 11 gatunków podlegających ochronie częściowej. Przeważają w niej rośliny żyznych lasów liściastych. Lasy rezerwatu były w przeszłości intensywnie użytkowane, co wpłynęło na zmianę ich składu gatunkowego, budowę piętrową i obniżenie wieku drzew. W rezerwacie uwagę zwracają bardzo stare okazy kwitnącego bluszczu pospolitego, który pnie się aż na wierzchołki drzew.

Wejście do rezerwatu znajduje się obok drogi z Mnikowa do Baczyna. Tam na niewielkim skrzyżowaniu obok kapliczki, po lewej stronie wznoszą się olbrzymie wapienne ściany. Można również przejść pieszo czarnym szlakiem turystycznym, który prowadzi z parkingu przy rezerwacie przyrody Dolina Mnikowska.



Galeria zdjęć





Dodaj komentarz
skomentuj


Brak komentarzy


powrót



Opublikowano przez: Twoja Małopolska
Data publikacji: 25 Stycznia 2013

Podziel się